Wycena wartości przedsiębiorstwa

drogi koncentrujące się w pannie de Saint-Loup i z niej promieniujące. A nade wszystko stykały się w niej dwie wielkie „strony", gdzie tak często przechadzałem się i marzyłem. — poprzez jej ojca, Roberta de Saint-Loup, strona Guermantes, poprzez jej matkę, Gilbertę, strona Méséglise, która była „stroną Swanna". Jedna poprzez matkę tej dziewczyny i Pola Elizejskie wiodła mnie aż do Swanna i do moich wieczorów w Combray, w stronę Méséglise; druga — poprzez jej ojca do moich godzin popołudniowych w Balbec, gdzie widziałem go znów nad rozsłonecznionym morzem. I już między tymi dwiema drogami formowały się drogi poprzeczne. Gdyż do tego rzeczywistego Balbec, gdzie poznałem Roberta, w znacznej mierze tak bardzo chciałem pojechać pod wpływem Swanna, który opowiadał mi o kościołach, a zwłaszcza o kościele „ perskim" — a następnie, poprzez Roberta de Saint-Loup, siostrzeńca księżnej Oriany de Guermantes, wracałem, tu raz jeszcze Combray, w stronę Guermantes. Ale w wielu jeszcze punktach moje życie wiodło do panny de Saint-Loup, do damy w różowym, która była jej babką, a którą, poznałem u mojego wujecznego dziadka. Tu nowa poprzeczka, gdyż lokaj owego dziadka, który wprowadził mnie tego dnia, a później podarowawszy mi fotografię pozwolił zidentyfikować damę w różowym, był ojcem młodzieńca, którego kochał nie tylko pan de Charlus, lecz i ojciec panny de Saint-Loup i z jego przyczyny unieszczęśliwił jej matkę. I czyż to nie dziadek panny de Saint-Loup, Swann, mówił mi po raz pierwszy o muzyce Vinteuila, jak Gilberta mówiła mi pierwsza o Albertynie? Otóż, mówiąc Albertynie o muzyce Vinteuila odkryłem, kim była jej wielka przyjaciółka, i rozpocząłem z nią życie, które ją przywiodło do śmierci, a mnie nabawiło tylu strapień. I to przecież ojciec panny de Saint-Loup pojechał do Albertyny, żeby namawiać ją do powrotu. I po-