Drzwi drewniane Warszawa

- Zanim jego królewska mość lub który z dworskich dostojników zaszczycą ich grzbiet
swą osobą, czy ubliżyłoby im, gdyby poniosły takiego jak ja biedaka?
- Idziesz do Paryża?
- Miałem już honor oznajmić wam to. Co ważniejsze, upadam ze znużenia i nie mam w
kieszeni ani jednej pobielanej blaszki. Mógłbym być użyteczny wam w drodze, gdybyście
chcieli...
- I owszem. Mój stajenny zachorował i jeżeli zgodzisz się zastąpić jego miejsce, dostaniesz
po przybyciu do Paryża kilka pistolów.
Ben Joelowi nie trzeba było tego powtarzać.
Dosiadł natychmiast jednego z koni idących luzem, a handlarz poznał od razu ze sposobu,
w jaki Cygan obchodził się z koniem, że powierzył swą własność w dobre ręce.
W taki sposób brat Zilli dostał się do Paryża, pozwalając o pół dnia tylko wyprzedzić się
Cyranowi.

XXXVIII
Gdy próba z otruciem nie powiodła się hrabiemu Rolandowi, udał się on do starosty.
Czcigodny Jan de Lamothe był nadzwyczaj zajęty.
Śledztwo w sprawie Manuela znacznie posunęło się naprzód i skrupulatny urzędnik, chcąc
zdać sobie dokładną sprawę z najdrobniejszych szczegółów, postanowił sprawdzić osobiście,
jeden po drugim, wszystkie akta procesu. Na widok wchodzącego Rolanda podniósł się i postąpił
kilka kroków, aby się z nim przywitać.
- Panie de Lamothe - rzekł hrabia - wybacz mi łaskawie, że cię odrywam od ważnych zajęć,
lecz...
- Lecz - przerwał starosta, uprzedzając myśli gościa - jesteś pan niecierpliwy i pragniesz
dowiedzieć się o obecnym stanie naszej sprawy.
- Nie inaczej. Zaciekawia mnie niezmiernie ten proces, nie dlatego, bym pożądał zemsty
lub jakiegokolwiek osobistego zadowolenia, lecz że pragnę dojść, jakie pobudki kierowały w
rzeczywistości tymi, co ten niecny podstęp wymyślili.
- Gdybyśmy chcieli wierzyć temu, co mówi oskarżony, nie byłoby tu żadnego podejścia.
- Wciąż zatem zaprzecza? - wykrzyknął Roland z doskonale udanym zdziwieniem.
- Jest niesłychanie zacięty w swym uporze. Badałem go przed chwilą właśnie.
- I cóż?